Ben Ayşe, 22 yaşındayım. Emre 23.
İkimiz de üniversiteyi bitirmiş, aynı stajda tanışmış, 21 yaşın üzerinde iki yetişkindik. Ergen aceleciliği yok; sorarak, dinleyerek, ilk gecede birbirimizi öğrendik.
Üç aydır flört. El ele, öpücük, üstte kalma. Bir akşam evimde, çay soğurken Emre konuştu.
“Bu gece… daha ileri gidebiliriz. İstemezsen giderim. Baskı yok.”
“İstiyorum,” dedim.
“Ama ilk seferim. Yavaş. Dur dersem dur. Prezervatif şart.”
“Dururum. Prezervatif bende. Sen de her an ‘yavaş’ diyebilirsin.”
Öptük. Eller titrek. Sütyenimi açarken sordu:
“Tamam mı?”
“Tamam.”
Memelerimi öptü, uçlarımı emdi. Ben pantolonunun düğmesini açtım; sikini ilk kez avuçladığımda kalbim deli gibi atıyordu.
“Sert… güzel,” dedim aptalca.
Güldü.
“Sen de ıslaksın herhalde.”
Elini külotumun üstüne koydu.
“Evet… dokun.”
Yavaş, sorarak, ıslak
Parmaklarını içeri soktu — bir, sonra iki.
“Acıyor mu?”
“Biraz… yavaş. Klitorise de bas.”
Bastı. Nefesim değişti.
“Öyle… evet.”
Bir ara sordu:
“Yalayabilir miyim?”
“Yala. Ama yavaş başla.”
Dilini amıma gezdirdi, klitorisimi emdi. İlk kez birinin dilini orada hissetmek… utançla karışık ateş.
“Emre… durma… ama sokma henüz, sadece yala.”
Yaladı. Ben de ona döndüm; sikini ağzıma aldım — beceriksiz, salyalı, ama istekli.
“Dişini değdirme… evet… elinle de tut.”
Öğrendik. Gülerek öğrendik.
“Hazır mısın?” diye sordu.
“Hazırım. Prezervatifi tak. Yavaş gir.”
Girdi. Dolu his.
“Bekle… nefes… tamam, biraz daha.”
Kısa hamleler.
“Acıyor mu?”
“Azaldı… devam. Tempo senin değil, benim ‘evet’im.”
Tempo arttı. Bacaklarımı beline doladım.
“Klitorisime dokun… evet… böyle.”
Orgazmım beklediğim gibi “patlama” değildi; yavaş yavaş geldi, titreyerek.
“Ben de yaklaşıyorum,” dedi Emre.
“Boşal… prezervatife.”
Boşaldı, üstümde kaldı.
“İyi misin?” diye sordu.
“İyiyim. Sen?”
“İyiyim. Teşekkürler… özellikle ‘yavaş’ların için.”
Sonra konuştuk: neyi sevdik, neyi istemedik, bir dahaki sefere neyi deneriz.
“Bir daha amımı yala,” dedim.
“Sen de sikimi… biraz daha derine almayı deneyebilirsin, baskı yok.”
Güldük. İkinci rauntta daha rahattık; ben üstte oturdum, yavaş indim, tempo bende oldu.
“Alttan biraz kaldır… evet.”
Sabah kahvaltıda yine “nasılsın?” diye sorduk. İlk gece bir performans değildi. İki yetişkinin birbirini öğrenmesiydi — ıslak, biraz sakar, tamamen rızalı.
Soft masal arıyorsan çık; ben “sok ama yavaş” dedim ve o dinledi.