Ben Selin, 35 yaşındayım. Evliyim. Can 36, o da evli.
İkimiz de 21’in çok üstünde, bilerek seçen iki yetişkindik. Bu bir masal değil; lobiden odaya uzanan, rızalı, pis bir itiraf.
Kongre oteli. Lobi kalabalık, kahve makineleri uğultulu. Rozetimde şirket adı, Can’ınkinde başka bir logo.
Asansörde aynı kata bastık.
“Sen de 3. oturumdasın değil mi?” dedi. Sesinde yorgunluk vardı, flört değil.
“Evet. Slaytlar berbat.”
Güldü.
“Benimki daha berbat.”
Öğleden sonra bar köşesinde çakıştık. İki viski — yudumluk, sarhoşluk için değil.
“Eşim var,” dedim. Ortaya koydum.
“Benim de,” dedi.
“Bu cümleden sonra ne olacağını bilmiyorum. Baskı yok.”
Bakıştık. Kalbim boğazımdaydı.
“Ben de bilmiyorum. Ama şu an… seninle konuşmak istiyorum. Belki daha fazlası. Net olayım: istemezsen kalkarım.”
“Kal,” dedi.
“Ama her adımda sor. Ben de söyleyeceğim.”
Akşam yemeğini atladık. Odanın numarası cebimde yanıyordu.
Koridorda “emin misin?” diye sordum.
“Eminim. Sen?”
“Eminim. Dur dersem durursun.”
Kapı kapandı.
Kilit sesi.
Öptük. Ağır, aç, suçlulukla karışık. Ellerim gömleğinin düğmelerinde, onunki belimde.
“Yavaş,” dedim bir ara.
Durdu.
“Tamam… devam. Sadece nefes alıyorum.”
Gülümsedi.
“Nefes al.”
Oda 412: net cümleler, ıslak çarşaf
Yatağa düştük. Sütyenimi çözdü, memelerimi avuçladı, uçlarımı emdi. Ben pantolonunu indirdim; siki sert, avucumda zonkluyordu.
“Yalayabilir miyim?” diye sordum.
“İstersen… evet.”
Dilimi gezdirdim, başını emdim, taşaklarını yokladım. Can’ın eli saçıma gitti ama itmedi. Tempo bendeydi.
“Seni de,” dedim, sırtüstü uzandım.
Külotumu sıyırdı, amımı yaladı — önce temkinli, sonra dilini içeri sokup klitorisimi emerek.
“Orası… evet… parmak da.”
İki parmak, kıvrık. Bacaklarım titredi.
“Prezervatif. Şimdi.”
Valizinden çıkardı.
“Yanımda taşıyorum çünkü… umuyordum. Dayatmıyordum.”
“Anladım. Tak.”
Girdi. Yavaş.
“Bekle… dolu… tamam, sik.”
Tempo arttı. Bacaklarımı beline doladım.
“Daha sert… amımı doldur… isim söyleme, sadece sik.”
Yasak olduğunu ikimiz de biliyorduk. Bu yüzden her “evet” daha ağırdı.
“Gelmek üzereyim,” dedim. Klitorisimi okşadım.
“Ben de,” dedi Can.
Birlikte geldik — o prezervatife, ben titreyerek, yastığa gömülü sesle.
Sonra yan yana uzandık. Terli.
“Pişman mısın?” diye sordum.
“Hayır. Sen?”
“Hayır. Ama bu bir ilişki vaadi değil. Bu gece, bu oda, bu rıza.”
“Aynen. Sabah kahvaltıda meslektaşız. Rozetler takılı.”
Sabah asansörde omuzlarımız değmedi. Toplantıda baş salladık. Öğle arasında mesaj:
“İyi misin?”
“İyiyim. Sınırlar aynı. Tekrar… belki. Belki hayır. Konuşuruz.”
“Konuşuruz. Zorlama yok.”
İki hafta sonra yine aynı şehirde, başka otel. Kapıda öptük. Bu sefer duşta başladık; sıcak suyun altında sikini avuçladım, o parmaklarını amıma soktu.
“Yatakta mı?”
“Yatakta. Seni üstte istiyorum.”
Oturdum, sikini amıma indirdim, yavaşça. Ellerimi göğsüne koydum, kalça sürttüm.
“Alttan kaldır.”
Kaldırdı. Amım şapırdadı. Boşalırken ismini fısıldadım — bu sefer istedim.
Eve döndüğümde hayat devam etti. Yüzükler parmağımızda. Bu hikâye bir temizlik değil; iki yetişkinin bilinçli, rızalı, yasak seçimi.
Soft arıyorsan çık. Ben lobiden odaya yürüdüm ve “sok” dedim.