Reyhan’nin eli araba’de işe koyulmuştu bile; Doruk daha cümle kurmuyordu.
Kilit sesi, sonra deri koltuk ve şarap. Eskişehir yolu saati unutuldu. Ortada dar koltuk vardı.
Ben Doruk, 29. Reyhan 36. Düğünden dönüş kenara.
Sahnenin ortasından başlıyorum çünkü giriş konuşması arabade fazla uzun sürdü.
Reyhan ile aramızda haftalardır biriken bakış arabade taştı. Bahaneler inceydi; niyet kalındı.
Öpüşme Eskişehir yolu’nin o köşesinde uzadı — dil, diş, nefes. Deri koltuk ve şarap öpücüğün arasına karıştı.
Eller belde buluştu. Doruk olarak bedenimin yalan söylemediğini hissettim; Reyhan de aynı netlikteydi.
“Üstüme bin,” dedim Reyhan’ye. Sesim arabanin duvarlarında boğuk dağıldı. Cevabı hareket oldu.
Kilidi bir kez daha yokladım. Dar koltuk — bu yüzden tempo baştan kontrollüydü.
Reyhan parmaklarını ıslaklığa götürdü, kıvırdı. arabade ses utanç verici netlikteydi. “cam buğu tutsun.”
Doruk paketi açtı. Reyhan bekledi. Takınca tamam dedik — soru değil, işaret. Deri koltuk ve şarap araya karıştı.
Doruk girdi. Reyhan bir saniye aldı. Sonra “doldur beni.” Tempo arabanin sertliğine çıktı; deri koltuk ve şarap unutuldu.
“Doldur beni.” Bu kez daha net. Deri koltuk ve şarap bir an geri geldi, sonra yine şapırtı ve nefes. Doruk ile Reyhan kilitlendi.
Dar koltuk aklımızdayken bile bırakmadık. Risk, Eskişehir yolu’nin o anındaki en keskin baharatıydı.
Reyhan bitirdi. Sıcaklık yayıldı. araba bir süre sadece nefes tuttu. Deri koltuk ve şarap geri döndü. Doruk hâlâ titriyordu.
Su içtik arabade. Beş dakika sonra Doruk ile Reyhan yeniden birbirine girdi — daha yavaş, daha derin.
Doruk artık Reyhan ile görüşmüyor. Ama buğu cam ve park sessizliği ve deri koltuk ve şarap birleşince araba geri geliyor.
Doruk pantolonunu çekerken bacakları hâlâ araba temposundaydı. Reyhan güldü — alay değil, tanıdık.
Bir ayrıntı daha: arabade deri koltuk ve şarap ile karışan o küçük ses — Doruk onu unutmuyor. Reyhan ise kapıdan çıkarken Eskişehir yolu’ye normal bir yüzle karıştı. İçeride kalan şey normal değildi.
Doruk sonradan şunu fark etti: arabanin kokusu Reyhan’nin tenine sinmişti. Duş bile Eskişehir yolu sabahında tamamen silmedi.