Dayım maça gitti. Fenerbahçe-Beşiktaş. Evde yengemle kaldık. Ben Burak, 27. Depoda vardiyalıyım, gece paket sayıyorum çoğu zaman. Yengem Selin, 34. Dayımın eşi. Kitaplık parçaları salonda yayılmıştı. Oturma odası. Kutular. Torx. Altıgen anahtar. Vida kutusu açık, boyutlar karışık.
"Bunu bugün bitirelim," dedi. Dayım haftadır erteliyordu. Maç üçte başladı. Doksan dakika artı uzatma ihtimali. Ben "tamam" dedim. Diz çöktüm.
Önce yan paneller. Selin talimatı okudu, Almanca bir şeyler de vardı kâğıtta, atladı. Ben vidaladım. Bir vida ters girdi. Çıkardım. Parmaklarım yağlı. Konuşmadık çok. Televizyon kapalıydı. Mutfaktan buzdolabı sesi geliyordu ara ara. Depoda da böyle oluyor bazen, forklift susunca buzdolabı gibi bir uğultu kalıyor. Neyse.
İkinci rafta eğrilik çıktı. Selin eğildi, su terazisini tuttu. Tişörtü yukarı kaydı. Bel. Bakmadım sandım. Baktım. O "hizala" dedi. Hizaladım. Vida kutusu ayağıma çarptı, dağıldı. Toplarken o da eğildi. Ellerimiz aynı vidada. Çektim. O bırakmadı bir saniye. Bıraktı.
Çay koydu. Getirdi. İçmedim. Soğudu. "Sert sıkma, yalama oluyor," dedi kitaplık için. Güldüm. Cümle yanlış çıktı kulağa. O da fark etti. Yüzünü çevirdi. Devam.
Üst paneli kaldırırken omzum değdi göğsüne. Özür. "Bir şey değil." Panel ağırdı. Dayadık duvara. Nefes. Selin alnını sildi. Saçları dağınık. "Dayın uzatma izler," dedi. Baktım saate. Birinci yarı bitmek üzereydi. Zaman var gibi. Yok gibi.
Bağlantı demirini taktık. Altıgen anahtar kaydı, avucumu çizdi. "Ah." Selin elimi tuttu. Baktı. Kan yok. Sadece kızarıklık. Parmakları avucumda kaldı. Kaldırdı. Kapıya doğru bir adım. Döndü. Geri koydu elini. Öptüm. Ani. O geri çekildi. "Burak." Sustu. Geri geldi. Bu sefer o öptü.
Pantolonumun düğmesi. Onun eli. Benim elim etek ucunda. Dizleri halıda. Kitaplık yarım. Vida kutusu yanımızda açık. "Kilitle," dedim. Evin kapısı. Gitti kilitledi. Döndü. Eteğini kendi çekti. Külot gri. Islak belli önünden.
Amını elledim. Parmak. Islak. "Takma henüz," dedi. Ağzımı göğsüne götürdum tişört üstünden, sonra altından. Sütyen kancası zor açıldı. Açıldı. Emdim. Selin "daha" demedi. "Orası" dedi. Elini indirdi benim elime, klitorise götürdü. Ovaladım. Bacağı titredi. Vida kutusuna bastı topuğu, vidalar şıkladı.
Yarrağımı çıkardı. Eline aldı. Serttim. Ağzına götürdü kısa. İki üç hareket. Kalktı. Çantasına baktı. Eczane poşeti. Kondom. Açtı. Taktı o. Ben ters tuttum ilk, düzeltti. Konuşmadık.
Halıda sırtüstü o. Ben üstte. Girdim. Sıkı. Yavaş. "Durma." Durmadım. Tempo tutturamadık ilk. Kaydı çıktı bir kez. Güldü. Geri soktum. Bu sefer tuttu. Selin bacaklarını belime doladı. Tırnakları sırtımda. Kısa. Derin değil. Bir pozisyon daha denemek istedim, dizleri kaydı, vazgeçtik. Olduğu gibi devam. Orgazmı sessiz geldi, çenesini omzuma gömdü. Ben biraz sonra. Erken gibi. Erken olsun.
Çektik. Kondomu bağladım, mutfak çöpüne. Dönerken Selin etek giyiyordu. Tişört ters. Çevirdi. Kitaplığa baktık. Üst raf yok daha. "Yetişir," dedim. Yetişmezdi. Yine de vurduk son paneli acele. Bir vida arttı. Yerde kaldı. Baktık. Almadık.
Maç skoru telefona düştü. Uzatma yok. Dayım yolda. Selin kapıyı açtı kilitten. Ben vida kutusunu kapattım. Altıgen anahtarı rafta unuttuk. Dayım gelince "iyi duruyor" dedi kitaplığa. Selin çay koydu ona. Ben ayakkabılarımı giydim. Tekini ters geçirdim, düzelttim merdivende. Avucumdaki çizgi kızarıktı. Geçer.
Ertesi gün yazmadı. Ben yazmadım. Kitaplık duruyor. Artan vida salonda kaldı bir süre. Sonra kayboldu. Kim aldı bilmiyorum.